| تبليغات | X |
دو نما از پاره شدن تارهای ساز پیپا
روز هفدهم ماه می امسال ، Kalpana تنها فیلمی که Uday Shankar رقصنده و طراح رقص هندی آن را نوشت، کارگردانی و در آن بازی کرد احتمالا در بخش فیلمهای کلاسیک (Classics Section) جشنوارهي کن به نمایش درخواهد آمد. این فیلم توسط بنیاد سینمای جهان (World Cinema Foundation) مارتین اسکورسیزی بازیابی شده است. آمالا، همسر 94 سالهي شانکار که پانزدهم ماه می به کن پرواز خواهد کرد در اینباره گفته: " من در سن 12 یا 13 سالگی به کن میرفتم". او که در این رویای ثبت شده برروی نوار سلولوئید با همسرش همکاری داشته میگوید:"من بسیار هیجانزده هستم.این درست مثل یک شادکامی ملکوتی است". او به یاد میآورد که فیلم چگونه در استودیویی در چِنای فیلمبرداری شد. آمالا که در سن 94 سالهگی هنوز هم سرشار از زندگی است ادامه میدهد:"فیلم در سال 1944 آغاز شد و چهار سال بعد یعنی در 1948 به نمایش در آمد". Kalpana در شصت و پنجمین دورهی جشنوارهي کن که از شانزدهم ماه می کار خود را آغاز میکند در کنار فیلمهایی از رومن پولانسکی، آلفرد هیچکاک، سرجئو لئونه و آندری کونچالوفسکی به نمایش در خواهد آمد. در بخش فیلمهای کلاسیک جشنوارهي کن که از سال 2004 کار خود را آغاز کرده نسخهي بازیابی شدهي شاهکارهای تاریخ سینما نمایش داده میشود و این نسخهي کاملا جدید kalpana که از روی نگاتیوهای قدیمی فیلم که در آرشیو ملی فیلم هندوستان پیدا شده بازیابی و چاپ گردیده است. امسال 5 فیلم از جمله:دار و دستههای واسِیپور (قسمت اول و دوم)، Miss Lovely و دستفروشها از سینمای هندوستان در جشنوارهي کن به نمایش در میآید. آلما ادامه میدهد:"Simkie، که شریک و همکار رقص Uday Shankar افسانهای و در عین حال دوست خوب من بود منبع الهام این فیلم است. اما Kalpana نه دربارهی او بود و نه حتی براساس کتابی ساخته شد. Kalpana فیلمی بود که براساس رخدادهایی خاص و دیالوگهایی از زندگی مشترک ما در تخیلات همسرم متولد شد."
نمایی از فیلم Kalpana
به نظر میرسد منبع الهام آلفرد هیچکاک در ساخت یکی از مشهورترین تریلرهای کلاسیک این فیلمساز یعنی "پرندگان" یک جلبک دریایی تولیدکنندهي ماده سمی بوده است. دانشمندان برای مدتها به این جلبکها مشکوک بودند اما حالا میتوانند با اطمینان این موضوع را تائید کنند. در هجدهم آگوست سال 1961 یک روزنامهی محلی گزارش داده بود که هزاران مرغ دریایی دیوانه و وحشی در سواحل خلیج مونتری شمالی در کالیفرنیا دیده شدهاند. این پرندگان که sooty shearwaters نام داشتند ماهیهایی را که خورده بودند استفراغ میکردند، به سمت اشیاء پرواز میکردند و پس از برخورد با آنها در خیابانها میمردند. براساس اظهارات Sibel Bargu، یک اقیانوسشناس زیستی در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا و یکی از محققان شرکتکننده در این تحقیقات، هیچکاک که در زمان وقوع این رویداد در همان منطقه زندگی میکرد برای کسب اطلاعات بیشتر با روزنامهی Santa Cruz Sentinel تماس گرفته بود. این جنون دستهجمعی به هیچکاک کمک کرد تا در سال 1963یکی از معروفترین تریلرهای خود- "پرندگان"- را که اقتباسی از داستان کوتاهی نوشتهي دافنهدوموریه بود با الهام از این واقعه بسازد. در فیلم، گروهی از پرندگان به اهالی ناحیهی کوچکی در ساحل کالیفرنیا حمله میکنند و تعدادی از آنها را میکشند. علت شیوع این بیماری در سال 1961 مشخص نبود و در هالهای از ابهام قرار داشت. 30 سال بعد و در همان منطقه پلیکانهای قهوهای مسیر خود را گم میکردند و در اثر برخورد با اشیاء کشته میشدند. Bargu در اظهار نظری گفته بود: "به نظر میرسد پلیکانها در حال حمله به مردم هستند اما درحقیقت آنها به دیوارها برخورد میکنند زیرا به شدت گیج و سرگشته هستند ". اما این بار مشخص شد که این پرندهها یک مادهی سمی به اسم اسید دوموئیک که توسط Pseudo-nitzchia (نوعی جلبک) تولید میشود را خوردهاند. اسید دوموئیک در پرندگانی که ماده آلوده به آن را میخورند میتواند باعث حملهی ناگهانی،سردرگمی ،گیجی،خارش و مرگ شود. اسید دوموئیک بر پستانداران نیز اثر میگذارد و انسانها هم با خوردن حلزونهای آلوده به پلانکتونهای سمی در معرض خطر از دست دادن حافظهی کوتاه مدت قرار دارند. حالا و با انجام این تحقیقات، Bargu و همکارانش با بررسی محتویات رودهی حیوانات ریز دریایی به نام زئوپلانکتون که بین ماههای جولای تا آگوست سال 1961 در خلیج مونتری جمعآوری شده بود و در حال حاضر در مجموعهای در انستیتو اقیانوسشناسی Scripps نگهداری میشود به رویدادی که بیش از نیم قرن پیش در این منطقه رخ داده بود برگشتهاند.
